Luke blogt er op los! ( … of niet … )

Luke blogt er op los!
Tilburg Ten Miles

Oké, de kogel is door de kerk! Ik ga me dit jaar weer wagen aan deelname aan de Tilburg Ten Miles! Het lijkt wel of ik ieder jaar deze beslissing later en later ga maken. Die inschrijving sluit al over een week! Het eerste jaar dat ik meedeed, was ik meteen van de partij op de inschrijvingssite nadat deze werd geopend. Een jaar later (2010) zat ik halverwege en nu moet ik gaan opschieten om nog op tijd te zijn. Een slechte ontwikkeling! Hetzelfde geldt helaas voor mijn rondetijd die ieder jaar net een beetje langzamer is. Juichen die Kruikenzeikers langs de kant dan niet genoeg? Of train ik niet genoeg? Dat laatste kan zeker wel zo zijn. De komst van twee kids en een nieuw huis slokt het grootste deel van je vrije tijd op. En werken de rest.

 

Toch is de TTM wel een uniek evenement. Niet alleen zijn het Nederlands record én Wereldrecord op de 10EM hier gelopen, ook de sfeer is uniek. De Tilburg Ten Miles is een feestje, en Tilburgers weten zeker hoe ze dat moeten vieren. De wedstrijden lopen soepel over in de trimloop voor amateurs zoals mijzelf. Maar tot aan de laatste loper blijft het publiek enthousiast. Trouwens, over die laatste loper gesproken: dat is ieder jaar weer hilarisch. Veelal gaat het hier om een man op leeftijd (een vrouw is over het algemeen slim genoeg om de nu volgende situatie maar te voorkomen en de eer aan zichzelf te houden), sokken lekker hoog opgetrokken die zich strompelend door het centrum begeeft, daarbij achterna gezeten door de bezemwagen. Maar wél de onderverdeelde aandacht van vele tienduizenden supporters die deze persoon wel eens even over de finish zulen brullen. Wat finishen, dat zal ie! Met mijn (overigens voor heren matige) tijd van net iets over de 1,5 uur zit ik op dit moment al weer geruime tijd (laten we zeggen zeker een half uur) aan een lekker biertje met tuc-koekjes. Ja, tuc-koekjes zijn ideaal na een zomerse loop. Lekker hartig, je bent zo weer het mannetje. Uiteraard eet ik wel eerst de appel op die je direct over de finish krijgt.

Het parcoursrecord en tevens Wereldrecord staat op naam van Haile Gebrselassie, die in 2005 een tijd van 44.24 liep. En vergeet niet: 10EM is om precies te zijn 16.093,4 meter. Even inkloppen in de casio levert een duizelingwekkende snelheid van net over de 6 meter per seconde! Jawel, 21,7 kilometer per uur. En dat voor 10 mijl lang. Ik heb al moeite om dat op mijn stadsfiets te halen. Probeer maar eens die snelheid te gaan fietsen, kijk dan om je heen en stel je voor dat je dit gaat hardlopen….. drie kwartier lang. Of laat iemand anders fietsen en probeer die snelheid überhaupt eens te halen. Gewoon, een minuutje ofzo. Ongelofelijk… Maar goed, laten we niet vergeten dat ik met mijn zeer gemiddelde prestatie ook ongeveer het dubbele weeg van meneer Gebrselassie. Als ik dan zijn snelheid halveer, dan doe ik het met mijn 10 kilometer per uur nog niet zo slecht.

Ik heb me ingeschreven in ieder geval, tijd om te training te gaan intensiveren!

 

Voor de liefhebbers:

Een kaart van de 10EM
Een filmpje van het parcours

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *


Categories
Twitter Goodies
  1. Iedere reactie, opmerking of vraag is welkom